RESTAURATIE EN ONTWERPVISIE
Historie
De woonboerderij is een rijksmonument met een rijke historische gelaagdheid. Inmiddels is door Jim Klingers een verkennend bouwhistorisch onderzoek uitgevoerd. Daaruit is gebleken dat de boerderij in het verleden is opgedeeld en de huidige vorm eigenlijk de staart is van een oudere voorganger. De huidige naar de weg gekeerde boerderij is daarnaast ook nog ruim negen meter langer geweest en had toen een zijbaander. In 1965 is hij verkort waarbij delen van de zijgevels en de achtergevel opnieuw zijn opgetrokken en de zijbaander verdween.
Ontwerp
Eigenaren hebben de wens de boerderij weer te verlengen ten behoeve van meer gebruiksruimte. Voor het ontwerp is inspiratie gezocht in de langere voorganger; een boerderij met zijbaander. De riet gedekte sporenkap wordt verlengd. In de oostgevel is op de plek waar eerder de zijbaander heeft gezeten (zie oude foto) een nieuwe inkubbing met entree gesitueerd. Vanaf de entreepartij zijn de nieuwe gevels opgebouwd als houtskeletwanden en afgewerkt met keramische covers van Petersen. Deze covers worden gepotdekseld en in een wild verband aangebracht op een lattenwerk. De rood-bruin genuanceerde kleur past goed bij het oorspronkelijke metselwerk maar onderscheid zich op een eigentijdse wijze. Het potdekselen is een knipoog naar de op vergelijkbare wijze aangebrachte eikenhouten delen van de oorspronkelijke achterzijde van de schuur. De uitstraling en detaillering van de verlenging/aanbouw is modern maar tegelijkertijd zacht en natuurlijk, passend in de landelijke omgeving. De inspiratie is gezocht in het verleden waarbij er bewust niet voor een sterk historiserende beeldtaal is gekozen.
